มีหลักฐานปรากฎมาตั้งแต่สมัย ร.5 ราว พ.ศ. 2453 - 2454 โดยคณะผู้ศรัทธาชาวอินเดียทางตอนใต้ซึ่่งเป็นเผ่าภารตฑราวิฑนาดู (ทมิฬ) ที่เดินทางเข้ามาอยู่อาศัยในประเทศไทย
ลักษณะสถาปัตยกรรมและศิลปกรรมเป็นแบบอินเดียที่ผสมผสานกัน ระหว่างสมัยโจฬะ และปาละ ภายในมีเทวรูปองค์เทพที่สำคัญคือ พระศรีมหาอุมาเทวี และมีเทวรูปศิลาสลักพระพิฆเนศองค์หนึ่ง
ซึ่งคตินิยมของพราหมณ์ฮินดูตอนใต้ ถือว่าทรงเป็นเทพที่รักษา พรหมจารรย์ตลอดกาล รวมทั้งเป็นเทพแห่งความสำเร็จ
พระศรีมหาอุมาเทวี หรือที่เราเรียกกันสั้นๆ ว่า เจ้าแม่พระอุมา เป็นพระมเหสีของพระศิวะ ได้ชื่อว่าเป็นพระผู้ทำลาย และเมื่อยามที่พระองค์ทรงเสวยร่างเป็นเจ้าแม่อุมา จะเป็นเจ้าแห่งความเมตตากรุณาและงามสง่า
ดังนั้น ผู้มีจิตศรัทธาจึงนิยมไปกราบไหว้บูชาและขอพร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรื่องความรักและการขอบุตร
แหล่งที่มา นสพ. M2F วันอังคารที่ 26 มี.ค. 56 (359)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น