"ไม่มีใครเค้าทำกัน"...ต้องลองทำมันดู

คำว่า "ไม่มีใครเค้าทำกัน"
สำหรับคนจำนวนมาก มันแปลว่า
งั้นเราก็อย่าทำมันเลย

แต่คำว่า "ไม่มีใครเค้าทำกัน"
สำหรับคนกลุ่มนึง มันกลับแปลว่า
ก็เพราะไม่มีใครเค้าทำกันนั่นแหละ
จึงคือเหตุผลที่เราควรจะต้องลองทำมันดู

"ใคร ๆ เค้าก็ทำกัน" ต่อให้เราทำได้เต็มที่ เราก็เป็นได้แค่หนึ่งในนั้น
แต่ "ไม่มีใครเค้าทำกัน" คำนี้มันคือโอกาสที่จะสร้างความแตกต่าง
ลึก ๆ แล้ว โลกนี้หลงรักความแตกต่างด้วยซ้ำ
แต่น้อยคนที่จะกล้าเป็นผู้นำ ทุกคนเอาแต่รอเป็นผู้ตาม

ย้อนกลับไปเมื่อหลายปีก่อน
ใครจะกล้าคิดถึงโทรศัพท์มือถือที่หน้าจอไม่มีปุ่มกด
จะบ้าเรอะ?! "ไม่มีใครเค้าทำกันหรอก"
แต่แล้ววันนี้ iPhone ก็สร้างมาตรฐานใหม่ให้มือถือ
จนกลายเป็นสิ่งที่ "ใคร ๆ ก็ทำกัน"

เพราะไม่มีใครทำกัน นั่นแหละเราจึงต้องทำ
และถ้าเราทำมันได้เจ๋งพอ
เราจะเปลี่ยนสิ่งที่ "ไม่มีใครเค้าทำกัน"
ให้กลายเป็นสิ่งที่ "ใคร ๆ ก็ทำกัน" ได้ในที่สุด

แหล่งที่มา    Facebook : Boy's Thought 

รถ (โคตร) ติด !!

เป็นไง ช่วงอาทิตย์นี้
เจอฝนตกตอนเย็นเข้าไป รถติดบรมเลย
ยิ่งวันลอยกระทง คนที่ต้องฝ่าฝูงชนกลับบ้าน  เห็นใจเลย

มีข้อมูลดีๆ  มาเเชร์
จากการเก็บข้อมูลของสายด่วนจราจร
ห้าเส้นทางหลักในกรุงเทพ ที่รถ (เเม่ง) โคตรรรรรรติด คือ
1. สาทร
2. พระราม 4
3. เกษตร นวมินทร์
4. นราธิวาส ราชนครินทร์
5. ลาดพร้าว

สาเหตุที่เเจ้งกันมาเยอะ คือ อุบัติเหตุเเละมารยาทในการขับขี่
ใช่   สาเหตุมาจาก  "คนขับ"  นี่เเหละ เป็นหลัก !!

อืมมมม เเปลว่า คนไทยบางคนขับรถได้ไร้มารยาทมากๆ เหรอ ...ก็มีส่วน
เเต่ว่า "โครงสร้างการจราจร" อ่ะ มีผลเยอะ
...................................
โครงสร้างเมืองใหญ่ๆ ของประเทศต่างๆ เป็นรถรางซะเยอะ
อย่างญี่ปุ่นนี่เส้นทางรถไฟยาวรวมกัน 360 กิโลเมตร
ส่วนเกาหลีปาเข้าไป 520 กิโลเมตร
ในขณะที่กรุงเทพ เมืองสวรรค์มีเเค่ 84 กิโลเมตร !!

น่าเเปลกนะ ปกติเเล้ว โครงสร้างการสัญจรที่สะดวกหรือ Flow City
ต้องมีสัดส่วนพื้นที่ถนน ประมาณไม่น้อยกว่า " 20% " ของเมือง
NEW YORK 38%
TOKYO 23%
เเละ BANGKOK ของเรากลับมีพื้นที่ถนนเเค่ 8% !!

เท่านั้นไม่พอ ......
ปกติเเล้วเมืองต่างๆ มักมีกฏเกณฑ์ควบคุมการใช้รถยนต์เพื่อลดมลภาวะ
อย่างญี่ปุ่นมีมาตรการที่เคยเขียนไปนานเเล้ว เรื่องค่าที่จอดรถ
ลอนดอนกับสตอกโฮม มีระบบ Congestion pricing คิดค่าธรรมเนียมรถที่เข้าเมือง
สิงคโปร์ต้องมีการต่อใบอนุญาตที่เข้มงวด (COE)
เเต่กรุงเทพ เราได้รับนโยบายใจดี "รถคันเเรก" หลายปีก่อน
ทำให้เรามีคนบนท้องถนนประมาณ 8 ล้านคัน
จากถนนที่รับได้เเค่ 1.5 ล้านคัน !!

เเล้วจะบ่นว่า รถเเม่งโ ตรติดดดดเลยโว้ยยยย ทุกๆ วัน
ก็ไม่เเปลก !!

แหล่งที่มา   Facebook : ๋ Japan NEED

งานที่มีรายได้มาก ทำไมมันถึงหายากนัก!

รู้ไหม ...
งานที่มีรายได้มาก ทำไมมันถึงหายากนัก!
-----
บางคนใช้เวลาทำงานแค่ 1 ชั่วโมง
แต่มันคือรายได้ทั้งปีของคนอีกหลายคน

บางคนใช้เวลาทำงานแค่ 1 นาที
แต่มันคือรายได้ทั้งเดือนของคนอีกมากมาย

ถ้าถามตรงๆว่า... เราอยากเป็นคนไหน
แหม่... ใครๆ  ก็อยากเป็นคนที่มีได้รายได้สููงกว่า
แต่ใช้เวลาการทำงานน้อยกว่าอยู่แล้ว!!

แต่เดี๋ยวก่อน!!
สิ่งหนึ่งที่เราต้องตั้งคำถามกับตัวเองต่อไปก็คือ
งานที่ใช้เวลาน้อยแต่ผลตอบแทนเยอะ
มันเป็นรายได้ที่มา "สม่ำเสมอ" หรือเปล่า

ระหว่าง....
ได้เงิน 5,000 บาทติดต่อกันทุกเดือน

กับได้เงินก้อน 500,000 บาทเพียงครั้งเดียว
คิดว่า.. เลือกแบบไหนดีกว่ากัน?
-----
งานบางงานเป็นงานที่มีรายได้มาก
แต่มันเข้ามา "สร้างโอกาส" เพียงไม่กี่ครั้ง

ในขณะเดียวกัน
งานบางงานอาจจะมีรายได้น้อย
แต่มันทยอยเข้ามาอย่างสม่ำเสมอไม่เคยขาด

ถ้าหากคุณอยากมี "รายได้มาก" อย่าง "สม่ำเสมอ"
นั่นแปลว่า คุณต้องพัฒนาตัวเองแบบไม่หยุดยั้ง
เพื่อให้ตัวเองคู่ควรกับการที่ได้รับงานนั้นตลอดไป

และนั่นคือเหตุผลที่คนจำนวนน้อย
มีโอกาสได้รับงานที่มีรายได้มากตลอดเวลา
... จริงไหม

แหล่งที่มา   Facebook : TaxBugnoms

ลอยกระทงออนไลน์

ค่ำนี้เพื่อน ๆ ที่ไม่สะดวกออกไปลอยกระทงข้างนอก
ไม่ต้องห่วงจ้าา...รวบรวมเว็บไซต์
ที่เปิดให้ลอยกระทงออนไลน์มาฝากทุกคนแล้วววว

• บรรยากาศสมจริงเหมือนอยู่ในงาน >> http://bit.ly/1zxcAdw
• มีเพลงลอยกระทงคลอขณะลอย >> http://bit.ly/1teB96s
• มีความแปลกและฮา >> http://bit.ly/1tC5Q9a

แหล่งที่มา   Facebook : Tesco Lotus - เทสโก้ โลตัส ขอบคุณข้อมูลจาก sanook, kapook, mthai

แหล่งที่มา   Facebook : TLikeMe Thailand

วงจรอุบาทว์ Vs วงจรแห่งความรุ่งเรือง

วงจรอุบาทว์
คำว่าอุบาทว์นั้น แน่นอนว่าต้องเป็นภาพด้านลบ
แต่บางทีเราก็ให้น้ำหนักกับคำว่าอุบาทว์มากเกินไปหน่อย
แต่ภาพรวมของคำนี้ก็ไม่ดีอยู่ดี

จะลองยกตัวอย่างง่ายๆ ให้เห็นภาพของวงจรนี้กัน

ตื่นสาย ==> ไปทำงานสาย ==> กินข้าวเช้าไม่ทัน ==> เป็นโรคกระเพาะ ==> เจ้านายไม่รัก ==> การงานไม่ก้าวหน้า ==> แฟนทิ้ง ==> เศร้า ==> กินเหล้า ==> เสียสุขภาพ ==> ตื่นสายกว่าเดิม ==> ไปทำงานสายกว่าเดิม ==> เจ้านายเหม็นขี้หน้า ==> เพื่อนร่วมงานเขม่น ==> เศร้ากว่าเดิม ==> กินหล้าหนักขึ้น ฯลฯ

กว่าจะรู้ตัวอีกที วงจรนี้ก็วนไปไม่รู้กี่รอบแล้ว
และแต่ละรอบก็อุบาทว์ขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งวงจรนี้
สามารถหยุดได้โดยเริ่มที่ตื่นให้เช้าๆ และ
ไปทำงานให้เร็วๆ ขยันๆ สิ่งที่ทำให้เกิด
วงจรอุบาทว์ก็ลดลงไปมากมายแล้ว
มาดูอีกวงจรหนึ่งกัน

วงจรแห่งความรุ่งเรือง
ตื่นแต่เช้า ==> นั่งสมาธิ 15 นาที ==> วางแผนสิ่งที่ต้องทำในวันนี้ ==> ออกจากบ้านแต่เช้า รถไม่ติดมาก ==> ถึงที่ทำงานก่อนเวลา ==> ทบทวนงานของเมื่อวาน ==> Line หาแฟนว่าคิดถึง จะสู้เพื่อเธอ ขอเข้าประชุมก่อนนะ ==> แฟน line กลับมาว่าสู้ๆ ความสัมพันธ์หวานชื่น ==> ได้กำลังใจดี มีพลังในการทำงาน ==> เจ้านายโปรดปราน ==> เพื่อนร่วมงานยินดีที่ได้ร่วมงานด้วย ==> งานเสร็จเร็ว ==> มีเวลาไปออกกำลังกาย ==> สุขภาพแข็งแรง ==> เหนื่อยจากการออกกำลังกายและตื่นแต่เช้า ง่วงเร็ว นอนเร็ว ==> ตื่นเช้าเพราะนอนเร็ว ฯลฯ

จะเห็นได้ว่า พอได้เริ่มสิ่งที่ดีๆ สักอย่าง
สิ่งดีๆ หลายๆ อย่างก็จะตามมาเอง และ
สิ่งดีๆ เหล่านั้นก็เกิดขึ้นเพราะตัวเราเองด้วย
ทุกอย่างต้องเริ่มที่ตัวเรา คนที่จะสร้างวงจรอุบาทว์
หรือวงจรแห่งความรุ่งเรืองได้ มีแต่ตัวเรา
คนที่จะออกจากวงจรอุบาทว์ได้ ก็มีแต่ตัวเรา

เพียงแค่เริ่มสิ่งดีๆ เล็กๆ เท่านั้น
วงจรแห่งความรุ่งเรืองมันจะหมุนไปด้วยตัวมันเอง
เปรียบเหมือน snowball ที่กลิ้งมาจากยอดเขา
มันจะใหญ่ขึ้นและแข็งแกร่งขึ้นไปเรื่อยๆ
ในทางกลับกัน เพียงแค่เริ่มสิ่งที่จัดว่า"อุบาทว์"
วงจรของมันก็จะหมุนไปด้วยตัวมันเองเช่นกัน
และจะหมุนอย่างรวดเร็วด้วย

แหล่งที่มา    Facebook : Thailand Investment Forum

Google Logo : 6 ต.ค. 2557 เพ็ญเดือนสิบสองมาลอยกระทงกัน

วันลอยกระทงตรงกับวันขึ้น ๑๕ คำ เดือน ๑๒ ประเพณีนี้มีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย โดยจัดขึ้นเพื่อขอขมาพระแม่คงคา และบางคนเชื่อว่าการลอยกระทงนั้นก็เพื่อลอยทุกข์ หรือสิ่งไม่ดีออกไปจากชีวิตค่ะ ถ้าวันนี้เพื่อนๆ ออกไปลอยกระทงกันก็ขอให้เลือกใช้กระทงที่จะไม่ทำอันตรายกับแม่น้ำ ลำคลองด้วยนะค๊าา

แหล่งที่มา    Facebook  :  เพ็ญเดือนสิบสองมาลอยกระทงกัน  ขอบคุณข้อมูลจาก enn.co.th

โลกนี้มีมาตรฐานเหมือน ๆ กันมากพอแล้ว ที่เราต้องการคือ "ความแตกต่าง

วันก่อนไปรับเช็คที่บริษัทยักษ์ใหญ่มหาชนแห่งนึง
พอลิฟต์เปิด  ก้าวขาออกไป รู้สึกแปลกแยกเล็กน้อย
เพราะ 100% ของคนที่มารับเช็คเป็นเมสเซนเจอร์ทั้งหมด
ที่น่าแปลกคือพวกเขาแต่งตัวราวกับถอดออกมาจากพิมพ์เดียวกัน
(คุณคงนึกออกว่าเมสเซนเจอร์มาตรฐานนั้นแต่งตัวอย่างไร)

รู้สึกแปลกประหลาดทุกครั้งกับ "ภาพต้นแบบ"
ที่เรามักเอาไปบรรจุไว้ในหัวว่ามันต้องเป็นแบบนี้แหละถึงจะมาตรฐาน
ก็เค้าทำกันมาแบบนี้ แล้วทำไมเราจะไม่ทำแบบนี้ล่ะ?

ลองนึกถึงห้องสัมมนาในโรงแรม
ผ้าคลุมโต๊ะเนื้อผ้ามัน ๆ น้ำในแก้วทรงสูง
กระดาษหนึ่งแผ่น ดินสอหนึ่งแท่ง ไฟสลัว ๆ
(ถ้ามีตัวตัดโฟมนี่ยิ่งใช่เลย)

สงสัยว่าทำไมต้องทำเหมือนกันไปหมดทุกที่?
ลองนึกถึงพริตตี้ที่พูดในงานแสดงสินค้า
แต่งหน้าทำผม กิริยาท่าทางคล้ายกันไปหมด
"ไม่ว่าจะเป็นในส่วนของ..." คือคำพูดติดปากของพวกเธอ
สงสัยว่าทำไมสาว ๆ เหล่านี้ต้องทำตัวเองให้เหมือนกันไปหมด?

ประเด็นก็คือคนจำนวนมากพยายามทำตัว
ให้เหมือนมาตรฐานที่เค้าทำกันมา
แต่มีคนจำนวนน้อยเท่านั้นที่พยายามจะคิดต่างออกไป
เค้าคิดเสมอว่าทำอย่างไรจะแตกต่างจากมาตรฐาน?

โลกนี้มีมาตรฐานเหมือน ๆ กันมากพอแล้ว
ที่เราต้องการคือ "ความแตกต่าง" ต่างหาก
โลกนี้ยังต้องการคนนำเสมอ
ไม่ใช่คนที่ทำตาม ๆ กันมา โดยไม่ถามสักคำ

บ่อยครั้งที่นับถือ "ความไม่รู้" เพราะมันทำให้เราสดใหม่
ไม่มีภาพจำของสิ่งนั้น ๆ ว่าที่ผ่านมา คนที่ทำมาก่อน เขาทำยังไงกัน
เราจึงทำไปตามสัญชาตญาณ
และผลลัพธ์ของมันจะกลายเป็นความแตกต่างเสมอ

นึกถึงเรื่องเล่าที่บอกว่า
ลูกสาวถามแม่ว่าทำไมเวลาแม่ทอดปลาทีไร
ต้องตัดเอาหัวปลาทิ้งทุกที
แม่บอกไม่รู้เหมือนกันลูก แม่ของแม่ทำแบบนี้ แม่ก็เลยทำตาม

ลูกสาวยังไม่หายสงสัย
เลยโทรไปถามยายว่าทำไมทอดปลาต้องตัดหัวปลาทิ้ง
ยายตอบว่า อ๋อ สมัยนั้นกระทะที่บ้านยายมันเล็ก
ปลามันตัวใหญ่เกิน ก็เลยต้องตัดหัวทิ้ง
ลูกสาวเลยถึงบางอ้อ อ๋อ อย่างนี้นี่เอง

บ้านเรากระทะออกจะใหญ่ ไม่ต้องตัดหัวปลาทิ้งก็ได้
แต่แม่ไม่รู้ ก็เลยตัดหัวปลาทิ้งตลอด
เพราะทำตามกันมาโดยไม่ได้ถาม

!  เราต้องตั้งคำถามกันสักนิดนึงว่า
การทำตาม ๆ กันมา ก็ไม่ได้แปลว่าจะถูกและดีเสมอไป
โปรดระวังการตั้งค่า Preset จากโรงงาน
เพราะมันจะให้เราไม่ต่างจากหุ่นยนต์

ถามตัวเองเสมอว่า เราแตกต่างกว่านี้ได้มั้ย?
ถ้าไม่ใช่แบบที่เค้าเคยทำกันมา แล้วมันจะเป็นอย่างอื่นได้มั้ย?

Pharrell Williams ศิลปินชื่อดังเคยพูดประโยคเด็ดไว้ว่า
"The Same is Lame"
หรือ "ความเหมือน ๆ กันไปหมดนี่มันช่างไม่ได้เรื่องเล้ย!"
เห็นด้วยทุกประการ

โลกนี้มีมาตรฐานเหมือน ๆ กันมากพอแล้ว
ที่เราต้องการคือ "ความแตกต่าง" ต่างหากล่ะ

อย่ากลัวที่จะแตกต่าง
แต่จงกลัวที่จะเหมือนกันไปหมดจนกลายเป็นคนไร้หน้า
เห็นด้วยมั้ย?

แหล่งที่มา       Facebook : Boy's Thought

4 ขั้นตอน ตั้งเป้าหมาย แล้วบรรลุผลได้...ดั่งใจฝัน

อยากให้ลองเริ่มต้นง่ายๆ ก่อนนะ คือ ..
เริ่มจาก Dream List!
.
.
Dream List หรือ รายการแห่งความฝัน คืออะไร …
ในความหมาย คือ แหล่งรวมความฝันที่เราวาดเอาไว้ในสมอง …
ความฝันที่ไม่ต้องมีข้อจำกัดใดๆทั้งสิ้น …

อาจจะเป็นความฝันตั้งแต่วัยเด็ก
หรือแม้แต่ตอนนี้ก็เริ่มฝันได้ ..
คือสิ่งที่เราต้องการ ซึ่งไม่จำเป็นต้องเป็นตัวเงิน ..
แต่มันคือ สิ่งที่เราต้องการจะเป็น หรือ
แม้แต่ ความต้องการสุดท้ายของชีวิต
ก็ถือว่าเป็น หนึ่งในหัวข้อของ Dream list ได้เช่นกัน
.
.
เมื่อเราจะทำ dream lists.. ก็ทำได้ตามนี้เลย
.
.
1. หยิบกระดาษ  A4 1 แผ่นมา
เขียนตัวโตๆ ด้านบนว่า DREAM LIST หรือ
ความฝันที่เราต้องการ!!!
.
.
2. เขียนสิ่งที่เราฝันไว้ ลงเป็นข้อๆ ยังไม่ต้องเรียงลำดับใดๆ
เขียนลงมาเท่าที่จะนึกได้ (ตรงนี้บางคนอาจยังนึกไม่ออก
ให้ลองวาดภาพตัวเองในอนาคตซัก 5-10 ปี
ว่าเมื่อถึงจุดนั้น ชีวิตที่เราต้องการเป็นอย่างไร

อาจจะเป็นบ้านในฝัน
ภาพการท่องเที่ยวกับครอบครัว
การศึกษาของลูกที่กำลังเรียนต่อ
ในที่ที่เราอยากให้เขาได้เรียน
งานบุญที่เราอยากมีเวลาไปร่วม
อะไรก็ได้ ที่เป็นภาพบรรยากาศรอบๆ ตัวคุณ
ในทุกมิติ ที่อยากจะให้มันเป็น …
เอาสิ่งพวกนี้ล่ะ มาเขียน เป็นข้อๆ ใน Dream List
.
.
3. เมื่อเค้นจนหมดแล้ว ให้เริ่มจัดลำดับความสำคัญ
โดยให้เป็นอันดับ A-B-C ซึ่งแต่ละลำดับ
จะมีหลายอันก็ได้ไม่เป็นไร
.
(อันดับA คือสิ่งที่เราต้องการมันสุดๆ
เรียกได้ว่าเป็นสิ่งที่จะเปลี่ยนชีวิตเราไปเลย
หรือเราต้องการมันมากๆ

เช่น หากเราเป็นนักเขียน
เราก็อยากได้รางวัลซีไรท์ หรือ

หากเราเป็นนักวิทยาศาสตร์ หรือ
นักเคลื่อนไหวทางสังคม
เราอาจจะต้องการโนเบล เป็นต้น //

หรือ บ้านในฝันก็เป็นสุดยอดของใครหลายๆ คน ..//
อันดับ B คือ อยากได้มากเช่นกัน
แต่ไม่ได้มีผลกระทบต่อชีวิตมากมายเท่าใดนัก //

อันดับ C คือ อยากได้เฉยๆ ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่ได้ก็ดี)
.
.
4. หยิบกระดาษมาเพิ่มอีกซัก 10 แผ่น
(หรือถ้าใครอยากเขียนเยอะก็เอามาเผื่อ) ...

นำหัวข้อที่เราให้อันดับ A แต่ละอันมาเขียนใส่
แยกลงในกระดาษแต่ละแผ่น (หัวข้อละแผ่น) //
เพื่อเขียนแตกเป้าหมายแต่ละกิจกรรมที่จะทำให้เรา
ได้รับซึ่ง Dream list ใหญ่ๆ แต่ละข้อนั้น
โดยใส่หัวข้อของเป้าหมายเป็น A1 /A2/ A3/ A4 …..

ตอนนี้เราก็จะมี กระดาษหลายๆ แผ่น
ที่เขียน Dreamlist ที่มีความสำคัญ
ลำดับที่ A หลายๆ ใบ
โดยในแต่ละใบ ก็จะมีการแยกย่อย
เป้าหมายที่ต้องทำ A1/ A2/ A3/ A4
.
.
เชื่อไหมว่า …
แค่เราสามารถ บรรลุเป้าหมาย
ในหัวข้อ A1-A3 ของแต่ละแผ่นได้
ก็เท่ากับว่าเราบรรลุใน 80% ของ  Dreamlist แล้วล่ะ…

(ข้ออื่นๆ ก็นำมาเขียนแยกย่อยเช่นกัน
แต่แค่เรา focusที่ A1-A3 ตามที่ว่า
มันก็ให้น้ำหนักไปเกิน 80% แล้วโดยเฉลี่ย) ..

ถ้าทำได้ครบ 100% ก็สุดยอด
ซึ่งก็ทยอยเก็บเป้าหมายไปให้ครบได้
.
.
และการที่เราตั้งเป้าหมาย จากการใช้ Dream list
จะได้ผลเร็วและ hit rate สูง เพราะว่าส่วนใหญ่แล้ว
Dream list ของเรามันมาจาก passion หรือ
แรงผลักดันลึกๆ ในใจที่สามารถ
เสริมสร้างวินัยให้เราตั้งใจกับ
เป้าหมายแต่ละข้อได้  "ด้วยใจที่ไม่ยอมแพ้"
.
.
เรื่องนี้ดูเหมือนจะง่าย //
แต่คนส่วนใหญ่ยังไม่เคยเขียนเป้าหมาย
ลงไปในกระดาษให้ชัดเจนแบบนี้ ...

ก็เป็นคนนึงที่ย้อนกลับไปเมื่อ 10 ปีก่อน
ชอบฝันลมๆ แล้ง ..

เรารู้ว่าเราอยากได้อะไร ..
แต่ไม่เคยเขียนมันลงไปให้ชัดเจนเลยว่า
ต้องการอะไรจริงๆ ..
แล้วจะทำมันอย่างไร //

แต่เมื่อได้เขียนลงบนกระดาษอย่างวิธีข้างต้นนี้ ..
มันกลายเป็นกระดาษเปลี่ยนชีวิตไปในทันที
.
.
ทีนี้พอเราเริ่มเขียนมันออกมาได้แล้ว
ก็วาง List และเป้าหมายนั้นไว้ข้างเตียง
หรือโต๊ะทำงานที่ๆเราสามารถมองและอ่านเขาได้ทุกวัน
เพื่อให้มันบันทึกลงไปเป็น "ภาพจำ" ในสมอง หรือ จิตใต้สำนึกของเรา
.
.
เคล็ดลับอยู่ตรงนี้ ...
ยิ่งถ้าเราสามารถทำ Dream list ให้เป็นภาพออกมาได้
จะยิ่งมีผลทวีคูณทีเดียว
(หาภาพมาประกอบลงบน list
เป็นภาพที่สร้างแรงบันดาลใจ
ให้กับเราได้แรงๆ จะดีมาก)
.

.
พอเรามีเป้าหมายในทุกๆ วัน
เมื่อเราทำกิจกรรมใดๆ
เราก็จะ focusไปในสิ่งที่เราควรทำมากกว่า .. ..
อีกทั้งเราจะค่อยๆ มีเวลาเพิ่มมากขึ้น
จากการตัดสิ่งที่ไม่ได้ส่งเสริม
ต่อการเข้าใกล้เป้าหมายไปในขณะเดียวกันด้วย
.
.
แหล่งที่มา     Facebook : ‪#‎อาเสี่ย‬ 5/11/2014

Cr.  ประยุกต์แนวคิดการจัดลำดับนี้มาจากคุณลุง Brain Tracy 
นักตั้งเป้าหมายระดับโลก ท่านเขียนไว้ในหนังสือหลายๆ เล่ม 
ซึ่งลองดูแล้วก็เป็นหลักง่ายๆ ในการ prioritize สิ่งที่ต้องทำ .. 
แต่เมื่อมาผูกกับ Goal แล้ว... 
มันชัดจริงๆ ขอบคุณคุณลุงมา ณ โอกาสนี้อีกครั้ง 

ทำไมเราจึงเห็นดวงจันทร์เพียงด้านเดียว?

ใกล้วันลอยกระทงกันแล้ว ลองสังเกตดูดวงจันทร์กันสิว่าเราเห็นกี่ด้านของดวงจันทร์?

แหล่งที่มา    Facebook : วิทย์สนุกรอบตัว

ทำงานเก่ง เป็น Top ของสายอาชีพ...ทุกสิ่งที่จะเดินมาหาเราเอง

วันก่อน นั่งดูวิดีโอเบื้องหลังการ rebranding "ผงหอมศรีจันทร์"
แล้วรู้สึกได้แง่คิดอะไรบางอย่างที่คนจำนวนมากยังไม่เข้าใจ

คุณรวิศ หาญอุตสาหะ กรรมการผู้จัดการ
ให้สัมภาษณ์ถึงขั้นตอนการปรับภาพลักษณ์ของสินค้าใหม่ทั้งหมด
เขาเริ่มจากไปขอให้บริษัทแกะดำทำธุรกิจช่วยวางกลยุทธ์

ติดต่อให้นักออกแบบผลิตภัณฑ์มือหนึ่งช่วยออกแบบแพ็กเก็จให้
และสุดท้ายให้ผู้กำกับหนังโฆษณามือหนึ่งของโลก "ต่อ ธนญชัย"
มาช่วยทำหนังโฆษณาให้

และบรรทัดต่อไปนี้คือสิ่งที่ประทับใจมาก
ในวิดีโอนี้คุณรวิศให้สัมภาษณ์ว่า

"ผมยกมือไว้พี่ต่อ บอกพี่เค้าว่าพี่ครับผมมีงบเท่านี้
แต่ผมอยากทำโฆษณากับพี่มากเลย
พี่จะช่วยกรุณาทำงานให้ผมหน่อยได้มั้ย?"

คุณเห็นเหมือนที่เห็นมั้ย?

โอเค ข้อแรกคุณรวิศนั้นเป็นคนเก่งที่ถ่อมตัว มีสัมมาคารวะ
(เผื่อใครนึกไม่ออก เขาคือผู้เขียนหนังสือ bestseller
"คิดจะไปดวงจันทร์ อย่าหยุดแค่ปากซอย"
เขาเป็นรุ่นน้องที่คณะ เคยมาเรียนเขียนหนังสือ เลยรู้จักเขา)

แต่ที่ต้องการจะบอกก็คือ
คุณเห็นมั้ย  ว่าคนที่ทำงานเก่ง เป็น Top ของสายอาชีพ
ไม่ต้องหางานทำ แต่ลูกค้านั้นต้องขอร้องให้ทำงานให้
แถมราคาก็แพงกว่าคนอื่น แต่ลูกค้าก็ยังอยากได้
แล้วพอตกปากรับคำทำงานให้ ลูกค้าแทบกระโดดตัวลอย
ขอบคุณนะ ที่กรุณาทำงานให้!!!

เรื่องแบบนี้ไม่เจอกับตัวคุณคงไม่เชื่อว่ามันมีอยู่จริง
เพราะมันช่างตรงข้ามกับคนจำนวนมาก
ที่ต้องอ้อนวอนลูกค้า ลดราคาให้เยอะๆ
พอลูกค้าตกลง แทบกระโดดตัวลอย
ขอบคุณนะ ที่กรุณาให้งาน!!!

เล่าเรื่องนี้ทำไม?
ก็แค่อยากจะบอกว่าถ้าคุณไต่ขึ้นไปถึง Top ของสายชีพ
เรื่องราวมันจะกลับตาลปัตรทั้งหมด
คุณจะไม่ต้องหางาน ไม่ต้องต่อรองเรื่องราคา
ลูกค้าฟังคุณ ลูกค้าจะขอบคุณที่ช่วยทำงานให้
ซึ่งเรื่องแบบนี้ไม่มีทางเกิดขึ้นกับคนธรรมดาในสายอาชีพนั้น

โอเค รู้ คุณมีข้ออ้างในใจ 2 ข้อ
ข้อแรก "ก็พวกนี้มันชื่อดัง ก็เลยเล่นตัวได้น่ะสิ"
ตอบว่า ใช่ พวกเขามีชื่อเสียงโด่งดัง

แต่รู้สึกว่าตอนออกมาจากท้องแม่
พวกเขาก็เป็นคนธรรมดาร้องอุแว้ ๆ เหมือนเรา
พวกเขาล้วนต้องฝ่าฝันและเริ่มจากจุดที่เรายืนอยู่ทั้งนั้น

ข้อสอง "ไม่ใช่ทุกคนที่ทำได้"
ตอบว่า ใช่ ไม่ใช่ทุกคนที่ทำได้
คำถามก็คือ งั้นแสดงว่ามีบางคนที่ทำได้
คำถามต่อมาก็คือ แล้วทำไมบางคนนั้นไม่เป็นเราล่ะ?

เชิญชวนและเชียร์เสมอว่า
การขึ้นเป็นคน Top10% ของสายอาชีพนั้นดีมาก ๆ (ยิ่ง Top1% ยิ่งดีสุด ๆ)
คุณจะได้ 90% ของรายได้ในสายอาชีพ ได้รับการปฏิบัติอีกแบบ
เพราะโลกนี้เป็นโลกของผู้ชนะ ผู้ชนะยิ่งชนะ ผู้ชนะกินรวบ

ไปให้สุดในสายอาชีพของตัวเองเถอะ
อย่าเป็นคนธรรมดา google ไม่จำ
ชีวิตแบบนั้นไม่สนุกหรอก เชื่อสิ

แหล่งที่มา     Facebook : Boy's Thought

ฟองน้ำ

การเรียนรู้ของคนเรา  ต้องใช้งานให้ได้เหมือน "ฟองน้ำ"

เคยเขียนไว้ในบทความเกี่ยวกับการ Input-Output ความรู้
ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม ที่เรา Input ความรู้เข้าไป
ไม่ว่าจะเป็นการอ่านหรือการฟัง
ต้องรีบ Output ออกมาด้วยการเขียนหรือพูดให้เร็วที่สุด !!
เพราะนี่คือ วิธีการที่ทำให้สมองได้จำ
โดยไม่ต้องใช้ความพยายามบังคับ

ย้ำเสมอว่า ความรู้เป็นเหมือนเศรษฐกิจ
ที่ต้อง "หมุน" ให้ไว ถึงจะเกิดประโยชน์สูงสุด
ไม่งั้นปัญหาที่เราจะเจอ คือ หนังสือที่กองพะเนินเต็มบ้าน
ค่าลงสัมมนาที่เสียไปมากมาย เเต่จำไม่ได้ ใช้ไม่เป็น
เพราะไม่เคยเอามาประยุกต์ใช้เลย

เคยใช้ฟองน้ำมั้ย  .....
ฟองน้ำต้องใส่น้ำไปให้ชุ่ม บีบน้ำออกให้ไว เหลือเเค่เปียกหมาดๆ เเล้วใช้งาน
จากนั้นก็ใส่น้ำใหม่ เเล้วบีบออกให้ไว เเล้วเอาไปใช้งาน

ฟองน้ำที่ชุ่มน้ำตลอดเวลา โดยไม่ได้บีบออก
ไม่ได้ต่างอะไรกับวัสดุที่ไร้ประโยชน์
เเละอย่าทำให้สมองเราเป็นเเบบนั้นเด็ดขาด !

อย่าลืมนะ  หลังที่ใส่ความรู้จนชุ่มเเล้ว บีบผลลัพธ์ออกมาให้ไว
ฟองน้ำของเราจะได้รับความรู้ได้เเบบสม่ำเสมอ ^^

แหล่งที่มา       Facebook : Japan NEED