ตามประวัติ เมื่อ พ.ศ. 2325 รัชกาลที่ 1 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเหมือนกับหอกลองในสมัยกรุงศรีอยุธยา เติมทำด้วยไม้ ทาด้วยดินสีแดง มีด้วยกัน 3 ชั้น แต่ละชั้นมีกลองขนาดใหญ่แขวนอยู่
ใบแรกชื่อกลองย่ำพระสุริย์ศรี สำหรับตีบอกเวลา เริ่มตีตั้งแต่เวลาเช้า เวลาเที่ยง และ เมื่อตะวันยกแสง เวลาพลบค่ำ นอกจากนั้นก็จะตีในโอกาสที่จะมีการประชุม เรียกว่า ย่ำสันนิบาต
ใบที่สอง กลองอัคคีพินาศ สำหรับตีเมื่อเกิดเพลิงไหม้ เมื่อเกิดเหตุจะตีกลองนี้ 3 ครั้ง ถ้าเพลิงไหม้บริเวณเชิงกำแพง หรือ บริเวณกำแพงเมือง จะตีกลองนี้ตลอดเวลาจนกว่าเพลิงจะดับ
ใบที่สาม กลองพิฆาตไพรี สำหรับตีเมื่อเกิดศึกสงคราม
ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 3 โปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนยอดหอกลองจากทรงมณฑป มาเป็น รูปยอดเกี้ยวแบบจีน และต่อมา รัชกาลที่ 4 โปรดเกล้าฯ ให้แก้ไขกลับไปเป็นยอดทรงมณฑปตามแบบเดิม จนถึง สมัยรัชกาลที่ 5 หอกลองได้ถูกรื้อลง เพื่อใช้ที่ดินสร้างพระราชอุทยานสวนเจ้าเชตุ และถูกสร้างขึ้นใหม่ตามรูปแบบเดิมอีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2525 เพื่อฉลองกรุงรัตนโกสินทร์ครบ 200 ปี
แหล่งที่มา นสพ. M2F วันศุกร์ที่ 16 มี.ค. 55 (108)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น