ใช้ชีวิต...อยู่ในวงกลมของเราเอง

อย่าเป็นวงกลมที่อยู่ในวงกลมของคนอื่น

ถ้าคนหนึ่งคน เปรียบเหมือนวงกลมหนึ่งวง
ทุกคนก็เหมือนวงกลมที่เดินสวนกันไปมา

บางคนวงกลมเล็ก บางคนวงกลมใหญ่
เมื่อผ่านมารู้จัก ทักทาย สนิทสนม
วงกลมของเราก็เริ่มมีบางส่วนที่ทับซ้อนกัน
แลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน

ปัญหาก็คือ บางคนกลับทำตัวเล็กลีบ
เข้าไปเป็นวงกลมเล็กๆ ในวงกลมของอีกคน
ให้วงกลมของคนอื่น ครอบคลุมวงกลมของเราทั้งหมด
ไม่ว่าจะโดยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตาม

บางคนอาจจะนึกไม่ออกว่าผมกำลังพูดถึงอะไร?
บริษัทที่ฝากอนาคตไว้กับผู้บริหารเพียงคนเดียว
พนักงานที่ฝากชีวิตทั้งชีวิตไว้กับบริษัท
บริษัทที่มีลูกค้ารายใหญ่รายเดียว
หรือแม่บ้านที่ฝากชีวิตไว้กับสามีที่ทำงานคนเดียว
เหล่านี้คือตัวอย่างของการเอาวงกลมของเรา
เข้าไปอยู่ในวงกลมคนอื่นทั้งวง

อันความสัมพันธ์นั้น
มันมีได้ทั้งแบบ "ต่างฝ่ายต่างพึ่งพา"
และแบบ "พึ่งพิงอีกฝ่ายเพียงฝ่ายเดียวจนแทบจะล้มทับ"

แบบแรกคือวงกลมสองวงที่มาซ้อนกัน
ต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์ซึ่งกัน ต่างพึ่งซึ่งกัน

แบบที่สองคือวงกลมเล็กที่อยู่ในวงกลมใหญ่
วงกลมเล็กอาจอุ่นใจ แต่ก็เสี่ยงแบบไม่รู้ตัว
ส่วนวงกลมใหญ่เอาเข้าจริงก็อาจจะอึดอัด
ที่ต้องเป็นที่พึ่งของวงกลมเล็กตลอดเวลา

ส่วนตัว คิดว่าความสัมพันธ์ที่จะยืนยาวได้นั้น
ระดับของสองฝ่ายต้องเท่าๆ กัน
นั่นคือต้องไม่มีใครรู้สึกว่าถูกพึ่งพิงมากจนเกินไป
ไม่อย่างนั้นเพียงไม่นาน ความสัมพันธ์อาจล้มพังพาบได้

อย่าเป็นวงกลมที่อยู่ในวงกลมของใคร
แต่จงเป็นวงกลมที่ซ้อนทับกันบางส่วน

อย่าทำตัวเป็นวงกลมเล็กลีบ
แต่จงขยายวงกลมของเราออกไป
เพื่อพบกับวงกลมวงใหม่ๆ
ที่จะมาซ้อนทับกันกับเราอีกบางส่วน

แล้วเราจะรู้สึกควบคุมชีวิตได้
แล้วเราจะไม่เอาชีวิตไปอยู่บนความเสี่ยง
แล้วเราจะไม่รู้สึกว่าฝากชีวิตไว้ที่ใคร
เพราะชีวิตของเรา
มันย่อมอยู่ในวงกลมของเราเอง

แหล่งที่มา     Facebook : Boy's Thought